بايد هر يك از دو قراءت را بررسى كنيم تا وظيفهء متوضى را از ديدگاه قرآن كريم بفهميم . قراءت به جر ( أرجل ) براي كسى كه اندك آشنايى با زبان عربى داشته باشد ، هيچ گونه شكى وجود ندارد كه وقتي " أرجلكم " به جر خوانده شود ، معطوف به " رؤس " است وهر حكمي كه براي " رأس " ذكر شود ، براي پاها نيز مى باشد . بنابر اين ، در حقيقت تفاوت قابل اعتنايى ندارد با اين كه مستقيما فرموده بود : " امسحوا بارجلكم " ، پاهايتان را مسح كنيد . در اينجا اگر كسى مدعى شود كه كلام گرچه ظهور ، بلكه صراحت در آن دارد كه " أرجلكم " عطف بر " رؤس " است وپاها حكم سر را دارد ، ولى ادلهء خارجيه ( 1 ) مى گويد پاها حكم سر را ندارند وحكم آنها شستن است ، نه مسح . در پاسخ مى گوييم : أولا : همان طور كه بعدا بررسى خواهد شد ، چنين دليل صحيح وبدون معارضي نداريم . ( 2 ) ثانيا : بر فرض كه چنين أدله اى وجود داشته باشد ، دلالت آنها غير قطعي است . از آن طرف ، ظهور نزديك به صراحت آية به گونه اى است كه تصرف در آن مستهجن است واز كلام الله مجيد كه در عالي ترين درجات فصاحت وبلاغت است ، به دور مى باشد . اگر " أرجل " معطوف بر " رؤوس " نباشد وحكم آن را نداشته باشد ،

--> 1 . يعنى دلايل شرعي ديگر غير از اين آيهء شريفه . ( ويراستار ) 2 . مبحث وضو در سنت ، ص 40 .